Ε116.16 Το Πράσινο ως Καθήκον στη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική

Τίτλος: Το Πράσινο ως Καθήκον στη Σύγχρονη Αρχιτεκτονική
Φοιτητής: Λάλα Αλεξάντρ
Επιβλέπουσα Καθηγήτρια: Άλκηστις Ρόδη
Πανεπιστήμιο Πατρών, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Ημερομηνία Παρουσίασης: Νοέμβριος 2016

Αντικείμενο της παρούσας έρευνας αποτελεί η ‹πράσινη› τάση στη σύγχρονη αρχιτεκτονική, η διευκρίνηση του όρου, τα ζητήματα που παρουσιάζονται σχετικά με αυτόν και τα κριτήρια σχεδιασμού μίας ‘πράσινης’, ή οικολογικής αρχιτεκτονικής με τα σημερινά δεδομένα. Παραθέτοντας διαφορετικές κλίμακες, η ‹πράσινη› τάση εντοπίζεται, υποβάλλεται σε κριτική και τέλος, αντιμετωπίζεται. Το εύρος της κλίμακας εφαρμογής της, τονίζει την επιτακτικότητα μίας εμπεριστατωμένης προσέγγισης από τον αρχιτεκτονικό και αστικό σχεδιασμό, και επεξηγεί γιατί το ‹πράσινο› είναι, ή πρέπει να είναι ‹καθήκον›.
H μεθοδολογία στηρίζεται αρχικά σε βιβλιογραφική έρευνα και στατιστικά με σκοπό την υιοθέτηση της ορολογίας. Οι πηγές αντλούνται από έντυπες και διαδικτυακές δημοσιεύσεις , ανακοινώσεις και συμπεράσματα διεθνών συνεδρίων με αντικείμενο την κλιματική αλλαγή και περιβαλλοντική παρακμή, καθώς και από δεδομένα διαφορετικών προσεγγίσεων στη διεθνή σκηνή. Συμπληρώνεται, με έρευνες καταναλωτικών τάσεων και συμπεριφορών, διαλέξεις πάνω στη φιλοσοφική διάσταση του φαινομένου και συνεντεύξεις αρχιτεκτόνων με κριτική στο φαινόμενο στάση. Τέλος, η έρευνα αναφέρεται σε σύγχρονες θεωρίες με σκοπό να αναλύσει και να αναπτύξει κριτήρια σχεδιασμού.
Η έρευνα διαρθρώνεται σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο επικεντρώνεται στους πιο συχνά εμφανιζόμενους όρους που σχετίζονται με το πράσινο στην αρχιτεκτονική. Το δεύτερο συνδυάζει επιλεκτικές αναλύσεις στρατηγικών πρασίνου προερχόμενες από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, τονίζοντας το εύρος του ζητήματος και θέτοντας ερωτηματικά για τη θέση του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Στο τρίτο, αναλύονται οι στάσεις και οι κριτικές που αφορούν τρεις διαφορετικές κλίμακες με στόχο να διερευνηθούν τα προβλήματα που σχετίζονται με την έννοια της βιωσιμότητας. Τέλος, στο τέταρτο κεφάλαιο, μέσα από κριτήρια, σύγχρονες θεωρίες και παραδείγματα, γίνεται μία προσπάθεια ανταπόκρισης στα ερωτήματα που θέτει το δεύτερο κεφάλαιο και αντιμετώπισης των προβλημάτων που εντοπίζονται στην αρχή της έρευνας.