E103.16 Αρχιτεκτονική χωρίς σκιά

Τίτλος: Αρχιτεκτονική χωρίς σκιά 
Υπότιτλος: προς μία ερμηνευτική προσέγγιση της εικόνας, της αναπαράστασης και του σχεδίου ως σταδίων της αρχιτεκτονικής δημιουργίας και ιστοριογραφίας
Φοιτήτρια: Κωνσταντίνα Μαρινάκη
Επιβλ. Καθηγητής: Γεώργιος Α. Πανέτσος
Πανεπιστήμιο Πατρών, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών
Ακαδημαϊκό έτος: 2015–2016 

«Ο αρχιτέκτονας δε ‘δημιουργεί’ κτήρια, αλλά αναπαραστάσεις κτηρίων»
Leon Battista Alberti


Αντικείμενο της παρούσης μελέτης είναι η διερεύνηση της σχέσης της αρχιτεκτονικής με τη διάδοση της εικόνας της και την αναπαράσταση και με το νόημα που της αποδίδουν οι ερμηνείες στην πορεία του χρόνου. Επιχειρείται, δηλαδή, μία ανάλυση των διαφορετικών εννοιών της αναπαράστασης και της αναπαραγωγής της εικόνας ως συνιστωσών στην απόδοση νοήματος στο πραγματοποιημένο αρχιτεκτονικό έργο.

Διερευνάται, επίσης, η σχέση μεταξύ της αναπαράστασης και της αρχιτεκτονικής ως ιδέας ή υλοποιημένης κατασκευής, η επιρροή των τεχνικών της αναπαράστασης και αναπαραγωγής στην αντίληψη του αρχιτεκτονικού έργου, αναζητώντας εάν η κύρια σημασία της αρχιτεκτονικής θεώρησης του έργου βρίσκεται στα ίδια τα έργα της αρχιτεκτονικής ή στις ερμηνείες τους και στα συστήματα έκφρασης, αναπαράστασης ή αναπαραγωγής.

Η ερευνητική εργασία επιχειρεί να διερευνήσει κατά πόσο και με ποιόν τρόπο κάθε φορά η αναπαραγωγή και αναπαράσταση αρχιτεκτονικών έργων επιδρούν στις θεωρήσεις της υλοποιημένης αρχιτεκτονικής.

Αναλύεται, τέλος, η σχέση των τεχνικών αναπαράστασης, της αναπαραγωγής της εικόνας και της υλοποιημένης αρχιτεκτονικής, που χρονολογικά εκτείνεται στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, - ειδικότερα στις δεκαετίες μεταξύ 1920 και 1990 - διαμέσου της μελέτης αρχιτεκτονικών έργων με έμφαση στον τρόπο που διαπλέκονται τα μέσα αναπαράστασης και η ιδεολογία κάθε χρονικής περιόδου με το υλοποιημένο αρχιτεκτονικό έργο.

Στόχος της εργασίας είναι να καταδείξει ότι οι τεχνικές αναπαράστασης δεν αποτελούν απλώς αντανάκλαση αλλαγών που έχουν σημειωθεί στις αξίες της αρχιτεκτονικής, αλλά παράγοντες που έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν την εννοιολόγηση του χώρου και κατ’ επέκταση τις θεωρήσεις του.