EV017.19 Your history, it’s not my story | Άρτεμις Ποταμιάνου



Aπό τις 8 Φεβρουαρίου έως τις 4 Μαΐου 2019, η Άρτεμις Ποταμιάνου, προκαλεί το κοινό να περιπλανηθεί στην έκθεση που έχει η ίδια συνθέσει, στην ENIA Gallery, στον Πειραιά. Το σκηνικό που δημιουργεί έχει αφηγηματική και δραματική διάθεση, με θέμα τα αδιέξοδα που βιώνει το γυναικείο φύλο, αναδύοντας το ζήτημα της αμφισβήτησης της κοινωνικής δομής και την αναγκαιότητα για ισότητα και ελευθερία.

Ο επισκέπτης-υποκείμενο βιώνει μια διαρκή διαλεκτική σχέση με τα εκθέματα-αντικείμενα, καθώς αυτά αποκαλύπτονται και ερμηνέυονται μέσα από συνειρμούς και συσχετίσεις. Σαν σκηνικό θεάτρου, η έκθεση αποτελεί έναν περιφραγμένο χώρο, που φιλοξενεί ένα σύνολο περίτεχνων κατασκευών, που εσωκλείουν άλλες. Οι κατασκευές, τοποθετημένες σε παλιά τραπέζια, αποτελούνται από ξύλο και λεπτές μεταλλικές βέργες, εμπνευσμένες από κλουβιά πουλιών παλαιότερων εποχών, τα οποία αντιγράφουν γνωστά κτίρια ή επαύλεις. Το εξωτερικό κέλυφος εμπεριέχει άλλα κελύφη και εκείνα με τη σειρά τους μικρά αντικείμενα, που χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή που μια γυναίκα διαβαίνει σε διάφορες ηλικιακές φάσεις και ψυχικές καταστάσεις.


 Which side are you on? Freedom 2018, Mixed media, 48 x 48 x138cm
Όπως αναφέρει η Μπία Παπαδοπούλου, σε περιγραφή της για την έκθεση, ''...τα κλουβιά μετατρέπονται σε λιλιπούτιες θεατρικές σκηνές''. Και πράγματι, μέσα σε αυτά ξεδιπλώνεται ο κόσμος της γυναίκας και οι κοινωνικά καθορισμένοι ρόλοι της, μέσα από τη μπαλαρίνα του Degas, ενα παιχνίδι–αντίκα, έπιπλα από κουκλόσπιτα, μια ραπτομηχανή και μια ομπρέλα, το λογοτεχνικό έργο ''Τζέιν Έϋρ'' δεμένο, ένα κρεμασμένο διαβατήριο ή τον χρόνο που τρέχει...  Μια αλληλουχία επιλογών, υλικών και άϋλων, που από μόνες τους είναι ελεύθερες, αλλά έγκλειστες στα κελιά, οδηγούν όλες σε αδιέξοδο. Σύμφωνα με τον Εμμανουήλ Μαυρομμάτη, ''η συνεχής μετατόπιση από κελί σε κελί με σκοπό τη διεκδίκηση της απελευθέρωσης, οδηγεί στην επιλογή των ορίων που αποτελούν το κλουβί της ελευθερίας''. Η Άρτεμις Ποταμιάνου, δημιουργεί στο περιβάλλον της έκθεσης, μέσα από αντιθετικές σχέσεις, μια διαρκή πάλη της γυναίκας, να επιβιώσει σε καταστάσεις που την καταπιέζουν. Ο αέναος χρόνος, οριοθετείται. Η ελευθερία της κίνησης μέσω του χορού, περιορίζεται χωρικά. Το βιβλίο που επαναστατεί στο κατεστημένο, δένεται. Το διαβατήριο απομονώνεται. Και η πεταλούδα που από τη φύση της κινείται ελεύθερα και χαριτωμένα, εδώ αποτελεί ένα ακίνητο έκθεμα.

Τhe unknown masterpiece: Portrait of a Lady,2018, Mixed media, 70x53cm


Η κορύφωση της αφήγησης, μέσα από τη σχέση αιτίας-αποτελέσματος, εκδηλώνεται στον ενδότερο χώρο της έκθεσης. Σε αυτό το δωμάτιο, οι τοίχοι είναι βαμμένοι με πετρόλ χρώμα και φέρουν στένσιλ της Εικαστικού, όπου αποτυπώνονται σε επανάληψη, μυθικές γυναίκες διαφόρων ηλικιών, που φιλοτεχνήθηκαν στο παρελθόν από μεγάλους Καλλιτέχνες. Οι γυναίκες αυτές, αναπαριστώνται σε μικρή κλίμακα και επαναλαμβάνονται στον χώρο, με φυτικά διακοσμητικά μοτίβα, δημιουργώντας ένα διακριτικό επίπεδο ανάγνωσης, που λειτουργεί ως φόντο, πίσω από τα κεντρικά πορτρέτα που κρέμονται στον τοίχο. Τα εκθέματα αυτά είναι τοποθετημένα σε περίτεχνες, χρυσοποίκιλτες κορνίζες και παριστάνουν γνωστές στην Ιστορία της Τέχνης, γυναικείες μορφές, οι οποίες σημειακά παρουσιάζουν κάποια “παράδοξα”. Μέσω της τεχνικής του κολλάζ, τοποθετούνται θραύσματα ανδρικών χαρακτηριστικών, τα οποία δημιουργούν μια αλλοιωμένη διάσταση, με την οποία εκφράζεται η παραμόρφωση της φύσης της γυναίκας εξαιτίας της καταπίεσης που βιώνει.




Πόσα ακόμα ''παράδοξα'' επιφυλάσσει το μέλλον, όταν εκλείπει η κοινωνική ισορροπία; Πόση ένταση εσωκλείει μια παραμόρφωση; Και η ελευθερία είναι τελικά επιλογή;

Περισσότερα εδώ.

Ρεπορτάζ από τη Χαρά Χαρατσάρη.