Ερώτηση:
Ποιοι θεωρείς ότι είναι οι βασικοί άξονες του εικαστικού σου έργου; Θα το
χώριζες σε κάποιες σειρές-κεφάλαια; Πώς θα περιέγραφες την εικαστική σου
πρακτική με δυο λόγια;
Απάντηση: Το μέχρι σήμερα
εικαστικό μου έργο χωρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες που καθορίζονται από τον
χρόνο και το περιεχόμενο. Οι συγκεκριμένοι άξονες-κεφάλαια διαμορφώνονται μέσα
από σειρές έργων με κοινή προβληματική, αλλά και συγγενή μέσα. Επιγραμματικά,
αναφέρω ότι στο πρώτο κεφάλαιο, με κυρίως έργα ζωγραφικά, τίθενται ζητήματα
μεταφυσικού προσανατολισμού και περιεχομένου. Στη δεύτερη περίοδο τα έργα,
συνήθως μικτής τεχνικής και διαφορετικών μέσων, διερευνούν την καθημερινότητα,
το ευτελές και το θραύσμα. Στην τρίτη περίοδο, που διαρκεί μέχρι σήμερα,
κυριαρχούν έργα-εγκαταστάσεις με ξεκάθαρο πολιτικό περιεχόμενο.
Ερ.:
Ποια είναι η σχέση του έργου σου με τον χώρο; Πώς το ένα επηρεάζει το άλλο;
Απ.: Ο «χώρος», διαπιστώνω ότι
υπήρξε πάντα ένα βασικό χαρακτηριστικό και στις τρεις περιόδους, είτε τα έργα
ακολουθούσαν την παράδοση από πλευράς κατασκευής είτε υλοποιούνταν με μέσα πιο
σύγχρονα και διαφορετικά. Τα τελευταία χρόνια ο χώρος, σαν κέλυφος υποδοχής,
διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο και παρεμβαίνει άμεσα στον σχεδιασμό και στο
περιεχόμενο των έργων.
Ερ.:
Έχεις συχνά χρησιμοποιήσει στο έργο σου το κέλυφος πολιτικά φορτισμένων
κτιρίων. Ποια είναι η σχέση της τέχνης σου με την αρχιτεκτονική; Πόσο και πώς
επηρεάζει το έργο σου;
Απ.: Η σχέση με πρακτικές που
πηγάζουν από τον χώρο της αρχιτεκτονικής είναι εμφανής, είτε πρόκειται για έργα
που αναπτύσσονται σε δύο διαστάσεις είτε σε τρεις. Οι πλαστικές μακέτες
εμβληματικών κτιρίων, οι σχεδιαστικές προσεγγίσεις στον χώρο, φανερώνουν
ξεκάθαρα την ιδιαίτερη σχέση με πρακτικές που ακολουθεί η αρχιτεκτονική. Η δομή
και οι κατασκευαστικές προσεγγίσεις, εμφανείς ή ως εσωτερικά υποστηρικτικά
συστήματα, σε παραπέμπουν σε αρχιτεκτονικά μορφώματα.
Ερ.:
Δεδομένου ότι στη δουλειά σου υπάρχει έντονο το πολιτικό στοιχείο, ποια πρέπει
να είναι η σχέση του καλλιτέχνη με τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα με
δεδομένο ότι η καλλιτεχνική́ δημιουργία είναι συνηθώς μοναχική;
Απ.: Θεωρώ ότι τις τελευταίες
δεκαετίες οι καλλιτέχνες, ακόμα περισσότερο, αφήνουν το «ησυχαστήριο» και την
απομόνωση του εργαστηρίου τους, είτε γιατί αυτό απαιτούν τα εκφραστικά τους
εργαλεία είτε γιατί αυτό επιβάλλει η επικοινωνία με το κοινό. Επίσης, αργά αλλά
σταθερά, συνειδητοποιούμε τη θέση και τον ρόλο του καλλιτέχνη στην ελληνική
πραγματικότητα, ρόλο σημαντικό στην προσπάθεια να κατανοήσουμε και να
ξεπεράσουμε τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε.
Ερ.:
Είσαι, εκτός από σημαντικός καλλιτέχνης, καθηγητής και κοσμήτορας της Ανωτάτης
Σχολής Καλών Τεχνών. Ποια είναι η σχέση σου με τους φοιτητές σου;
Απ.: Η σχέση μου με τους
φοιτητές του εργαστηρίου αναπτύσσεται σε δυο κατευθύνσεις. Η πρώτη έχει να
κάνει με την ίδια τη γνώση της γλώσσας της εικαστικής εικόνας και η δεύτερη, με
το πώς θα μπορέσω να τους βοηθήσω έτσι ώστε να ανακαλύψουν την προσωπική τους
ταυτότητα και τον χαρακτήρα τους. Είναι ένας ρόλος δύσκολος, με πολλούς
κινδύνους εκατέρωθεν, αλλά, από την άλλη μεριά, δημιουργικός και συναρπαστικός.
Το άλλο κομμάτι που αφορά την εμπλοκή μου σε θέσεις διοίκησης έχει ως στόχο να
συμβάλω στην ποιότητα και στον χαρακτήρα των σπουδών με άμεσο στόχο το όφελος
των σπουδαστών.
Ερ.:
Πώς υποστηρίζεις τους φοιτητές σου κατά τη διάρκεια των πτυχιακών τους
εργασιών; Θεωρείς ότι οι πτυχιακές των φοιτητών αντανακλούν τόσο την
προσωπικότητα του φοιτητή όσο και το εκπαιδευτικό πλαίσιο του εργαστηρίου;
Απ.: Η υποστήριξη μιας
διπλωματικής εργασίας ξεκινά πολλές φορές από πολύ νωρίς. Πρώτα πρώτα, από την
κατανόηση της γλώσσας και των εργαλείων που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο
σπουδαστής. Από τη γνώση και την επαφή με τα διαφορετικά μέσα που μπορεί να
εκμεταλλευτεί και να χρησιμοποιήσει στην προσπάθεια να προσεγγίσει με
μεγαλύτερη ακρίβεια και καθαρότητα μια θεματική που έχει επιλέξει. Ο προσωπικός
χαρακτήρας που έχει διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια των σπουδών του αποτελεί έναν
από τους πιο καθοριστικούς παράγοντες που διαμορφώνουν μια διπλωματική εργασία,
αλλά όχι μόνο.
Ο διάλογος που αναπτύσσεται με
το διδακτικό προσωπικό του εργαστηρίου, οι συμφοιτητές που μοιράζονται τα ίδια
προβλήματα και τις ίδιες καλλιτεχνικές ανησυχίες, η περιρρέουσα καλλιτεχνική,
κοινωνική και πολιτική ατμόσφαιρα, επηρεάζουν και, πολλές φορές, καθορίζουν τον
χαρακτήρα, το περιεχόμενο και τη μορφή μιας διπλωματικής εργασίας. Τέλος, θεωρώ
ότι η διπλωματική εργασία περισσότερο αντανακλά τον χαρακτήρα και την
προσωπικότητα του σπουδαστή παρά το πνεύμα και τον χαρακτήρα του εργαστηρίου.
 |
Ερ.:
Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Απ.: Στα άμεσα σχέδιά μου είναι η συμμετοχή μου στην Art Thessaloniki με μια νέα εγκατάσταση, όπου ο χώρος των δώδεκα περίπου τετραγωνικών μεταμορφώνεται σε σκοτεινό κέλυφος για να υποδεχτεί στοιχεία της πιο πρόσφατης δουλειάς μου στα οποία πραγματεύομαι έννοιες όπως η κατάρρευση, η εξουσία και ο εγκλωβισμός. Ο συνεκτικός κρίκος των διαφορετικών στοιχείων της εγκατάστασης προέκυψε από το δίλημμα αν, σε αυτή τη «σκοτεινή» περίοδο που διανύουμε, αυτό που πρέπει να «φωτίσω» είναι η ελπίδα ή η καταστροφή.
Τέλος, οργανώνω, με τη βοήθεια
συνεργατών, μια μεγάλη σε όγκο και σε έκταση έκθεση που θα περιλαμβάνει έργα
από διαφορετικές περιόδους στο χώρο της ENIA GALLERY του Δημήτρη Λυμπερόπουλου
στον Πειραιά το Νοέμβριο του 2019.
