Read More...
Read More...
Read More...
Read More...
Read More...
Read More...
Read More...
Read More...

Δ051.17 Κοινωνικός Πυκνωτής: Κέντρο πολιτισμού στην Πάρο

Τίτλος: Κοινωνικός Πυκνωτής
Υπότιτλος: Κέντρο πολιτισμού στην Πάρο
Επιβλέπων Καθηγητής: Παπαϊωάννου Τάσης
Σύμβουλος Στατικών:  Άλκιμος Παπαθανασίου 
Σύμβουλος Η/Μ: Σουρίλας Κωνσταντίνος
Τοποθεσία: Πάρος, Ελλάδα
Επιφάνεια: 3300 m^2


Η μελέτη και η σύνθεση του νέου κέντρου πολιτισμού της Πάρου, είχε ως αφετηρία της την ανάλυση του τόπου. Η ιστορία του νησιού, της τέχνης και της αρχιτεκτονικής του, των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του, καθώς και οι ακραίες εποχιακές πληθυσμιακές διακυμάνσεις, ήταν καθοριστικές για την εξέλιξη της σύνθεσης.

Για το νέο κέντρο πολιτισμού της Πάρου επιλέχθηκε η πρωτεύουσα του νησιού Παροικία και συγκεκριμένα το κομβικής σημασίας οικόπεδο του Αγροκηπίου. Η σύνθεση του νέου πολιτιστικού κέντρου εστίασε αρχικά στο επίπεδο της πόλης, επιχειρώντας την αστική συρραφή του Αγροκηπίου με τον αστικό ιστό της Παροικιάς.

Τόπος και Κουλτούρα 

Αρχέγονη Κυκλαδική Αρχιτεκτονική



Κυκλαδική Τέχνη 



Τοποθεσία


Προσέγγιση Σχεδιασμού Αστικού Περιβάλλοντος

Οι προθέσεις μας


Μέσα από τη χρήση της υπάρχουσας φύτευσης ως κύριο συνθετικό εργαλείο, επιχειρήθηκε η αναίρεση των υπαρχόντων ορίων, η οργάνωση των κινήσεων, καθώς και η διαπλοκή των προτεινόμενων χρήσεων. Όλα αυτά για να αποτελέσει το Αγροκήπιο, ένα ενεργό κι αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης και του νησιού, ικανό να υποδεχτεί τις νέες κτιριακές πολιτιστικές εγκαταστάσεις.
Εγκαταστάσεις που φιλοξενούν χώρους εκθέσεων, θέατρο κι αίθουσα προβολών, εκπαιδευτικών εργαστηρίων, ψυχαγωγίας, βιβλιοθήκης και χωρών συνεδριάσεων. Στη σύνθεση αυτή επιχειρείται η μέγιστη δυνατή λειτουργικότητα με την ελάχιστη δυνατή χειρονομία. Διακριτές και δυναμικές συνθετικές χειρονομίες διαμορφώνουν και περιγράφουν  το νέο κέντρο πολιτισμού.

Με σαφή αναφορά στην αρχετυπική κυκλαδική απλότητα και το μεσογειακό τρίπτυχο του έσω – έξω – ανάμεσα, το νέο κέντρο πολιτισμού της Πάρου μέσα από τη δομή του, προάγει την κοινωνική ώσμωση, τον υπαίθριο βίο, την ζωτική σχέση με το φως και τη φύση, ως συνθήκες αναγκαίες για την δημιουργία και την κατανόηση του κυκλαδικού πολιτισμού.

Ως φυσική συνέχεια του ευρύτερου πολιτιστικού πάρκου του Αγροκηπίου, το νέο κέντρο πολιτισμού,  σιωπηλό στη μορφή του αλλά ηχηρό στη λειτουργία του ως κοινωνικός πυκνωτής και χώρος δημιουργίας, σημαίνει ένα νέο τοπόσημο για την Πάρο και τις Κυκλάδες. Προάγει τον πολιτισμό συνδέοντας το παρόν με το παρελθόν, ενώ μέσα από την παιδεία και τη δημιουργία οραματίζεται το μέλλον.

Η υπάρχουσα βλάστηση είναι μεγάλο συνθετικό εργαλείο

Αξονομετρικό




Κέντρο πολιτισμού 


Διάγραμμα Κεντρικής Ιδέας


Λειτουργικό και Δομικό Αξονομετρικό


Τρισδιάστατη Προβολή


Αρχιτεκτονικά Σχέδια


Μακέτα










Read More...

Δ054.17 Επανερμηνείες του Φθαρμένου

Διπλωματική Εργασία: Επανερμηνείες του Φθαρμένου
Φοιτητές: Αχιλλέας Μπαρουξής, Ελένη Χουσέν
Επιβλέπων καθηγητής: Κωνσταντίνος Ιωαννίδης
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών | Ιούνιος 2017


Η διπλωματική μας εργασία επεξεργάζεται το θέμα της κατοίκησης και συγκεκριμένα την έννοια της ελάχιστης δομής. Δημιουργήσαμε 2 κατοικίες, μία μόνιμης και μία προσωρινής διαμονής (καταφύγιο), οι οποίες ενσωματώνονται σε ερειπωμένα κελύφη που έχουν υποστεί φθορά. Με αυτόν τον τρόπο επανοηματοδοτούμε το παλιό, δίνοντάς του μια νέα χρήση και αναζητούμε μια ισορροπία, έναν κοινό τόπο, μεταξύ 2 πλήρως ανεξάρτητων ολοτήτων. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να μελετήσουμε πώς η αρχιτεκτονική μπορεί να αντιμετωπίσει την έννοια της φθοράς χωρίς να την αναιρέσει ή να την επιβραδύνει, πώς μπορεί να συμβιώσει μαζί της σε μια προσπάθεια δημιουργικής επανάχρησης και κυρίως πώς μπορεί να συμφιλιώσει τον χρήστη με αυτή.

Ακολουθώντας τη λογική του keep us found, οι νέες κατασκευές που προτείνουμε είναι ανεξάρτητες πλήρως και ακολουθούν τους δικούς τους συνθετικούς κανόνες, οι οποίοι προκύπτουν ύστερα από τις νέες χωρικές σχέσεις που δημιουργεί η ερείπωση.

Το καταφύγιο χωροθετείται στην πόλη Salir do Porto της Πορτογαλίας, στα όρια των πέτρινων τοίχων που έχουν απομείνει από το παρεκκλήσι της Αγίας Άννας. Πρόκειται για μια ορθογωνική κατασκευή με ξεκάθαρη γεωμετρία και εμφανή την κατασκευαστική δομή, στο εσωτερικό της οποίας δημιουργείται μια ατμόσφαιρα που αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τις εξωτερικές συνθήκες, καθώς δεν υπάρχουν κάθετα στοιχεία πλήρωσης. Όλες οι χρήσεις φιλοξενούνται στο εσωτερικό της κατασκευής χωρίς ωστόσο να είναι προκαθορισμένη η χωροθέτησή τους και με την ελάχιστη τεχνητή υποδομή.


Η δεύτερη κατοικία τοποθετείται στην Περιστερά Θεσσαλονίκης, εντός των πέτρινων τοίχων μιας ερειπωμένης κατοικίας. Πρόκειται για έναν ευέλικτο σχεδιασμό σε λογική split-level, με ενιαίους χώρους σε διαφορετικά επίπεδα και μεγάλα ανοίγματα, ο οποίος εκπαιδεύει τον χρήστη και δεν προκαθορίζει έναν τρόπο διαβίωσης.


Παλιό και νέο ανασυντίθενται μαζί μέσα από μια μορφοποιητική διαδικασία και αλληλονοηματοδοτούνται. Τέλος το ερείπιο αντιμετωπίζεται σαν ένα καινούριο έργο και αποκτά ξανά σχέση με το περιβάλλον του, ενώ ταυτόχρονα αφήνει διαφορετικά περιθώρια ερμηνείας  που εξαρτώνται από την προσωπικότητα του χρήστη.

Read More...