Δ008.25 | Μετατροπή διατηρητέου κτιρίου στο κέντρο της Αθήνας σε πολιτιστικό κέντρο με εργαλεία προβολικών εφαρμογών

Φοιτήτρια: Σμαριανάκη Ελένη, Συγκελάκη Χρυσάνθη Μαρία
Επιβλέπουσα: Βενετσιάνου Όλγα
Σχολή: Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής




Η παρούσα πτυχιακή εργασία εξετάζει τη μετατροπή ενός διατηρητέου κτιρίου στο κέντρο της Αθήνας σε σύγχρονο πολιτιστικό κέντρο, με βασική σχεδιαστική ιδέα την έννοια του «κελύφους». Το κτίριο προσεγγίζεται ως ένας δυναμικός καμβάς που φιλοξενεί πολιτιστικές δραστηριότητες, αξιοποιώντας τεχνολογίες όπως το projection mapping και τα οπτικοακουστικά μέσα. Ο στόχος είναι η δημιουργία ενός ευέλικτου και μεταβαλλόμενου χώρου, όπου το παλιό κέλυφος συνυπάρχει με σύγχρονες επεμβάσεις και τεχνολογίες.



Κεντρικό ρόλο στην εμπειρία του επισκέπτη έχουν οι σύγχρονες προβολικές εφαρμογές (όπως το projection mapping, οι διαδραστικές επιφάνειες και τα ψηφιακά μέσα) που μετατρέπουν τους χώρους του κτιρίου σε δυναμικά πεδία αφήγησης και ερμηνείας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι τεχνολογίες των προβολικών εφαρμογών επιτρέπουν τη συνύπαρξη του παλιού με το νέο, προσφέροντας ένα πολυαισθητηριακό περιβάλλον όπου το φως, ο ήχος και η κίνηση συνθέτουν μια ολιστική εμπειρία για τον επισκέπτη.



Ως παράδειγμα προβολικής εφαρμογής μελετάται η φιλοξενία μιας ψηφιακής έκθεσης της ομάδας TeamLab, γνωστή για τη δημιουργία εμβυθιστικών εμπειριών μέσω φωτός, ήχου και διαδραστικότητας. Η επιλογή της φύσης ως θεματικού άξονα της έκθεσης επισημαίνει την ανάγκη επανασύνδεσης του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον και επιδιώκει να αναδείξει την δυναμική της φύσης ως πηγή έμπνευσης και βιωματικής εμπειρίας για τον επισκέπτη.




Συνοπτικά, το κτίριο δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο, αλλά γίνεται σκηνή προσωπικής ανακάλυψης και μεταμόρφωσης: ο επισκέπτης δεν βλέπει απλώς, αλλά βιώνει. Δεν περνά, αλλά συμμετέχει. Και στο τέλος αυτής της διαδρομής, βγαίνει διαφορετικός — με νέες εικόνες, νέα συναισθήματα και νέα ερωτήματα.