Μέχρι
πρόσφατα η δημιουργία του αστικού χώρου κάλυπτε το φυσικό τοπίο μέχρι του σημείου
της εξαφάνισής του. Οι πόλεις επεκτείνονταν με όρους ανταγωνιστικούς ως προς το φυσικό
το οποίο θαβόταν κάτω από τις θεμελιώσεις και την άσφαλτο. Η πρόταση συνίσταται στην αποκάλυψη του
φυσικού υποστρώματος της πόλης το έδαφος και βασίζει το σχεδιασμό στη συνύφανση
και στην αλληλεξάρτηση του φυσικού περιβάλλοντος με τα αστικά στοιχεία. Η βασική
συνθετική ιδέα του
σχεδιασμού είναι να ξεσκεπάσει με έναν επεξεργασμένο τρόπο το αττικό φυσικό υπόστρωμα,
καθώς και τις ιστορικές στρώσεις της αθηναϊκής γης. Το έδαφος γίνεται το δομικό
και ενοποιητικό στοιχείο για όλη την περιοχή επέμβασης. Δημιουργείται έτσι μία δυναμική
σχέση μεταξύ φυσικών και τεχνητών στοιχείων η οποία επιτρέπει να παραχθεί ένας νέος
δημόσιος αστικός χώρος οριζόμενος από ευελιξία και προσαρμοστικότητα. Το σύνολο
του project μορφοποιείται από έναν ευέλικτο κάναβο βασισμένο στη βασική διάσταση
60χ60 εκ. Με μικρές ανισοσταθμίες, ο κάναβος χρησιμοποιείται τόσο για τις διαμορφώσεις
στο επίπεδο του εδάφους όσο και για εκείνες στο επίπεδο των στεγάσεων. Στο έδαφος
οι μικρές διαφοροποιήσεις στο ύψος επιτρέπουν τη δημιουργία επιφανειών για καθίσματα
καθώς και άλλους χαμηλούς αστικούς εξοπλισμούς. Στο επίπεδο των στεγάσεων ο κάναβος
χρησιμοποιείται για την διαμόρφωση των στάσεων, των φωτιστικών και των σκιάστρων.
Με τη χρήση του κανάβου, η μελέτη κερδίζει σε ρευστότητα και ευελιξία εφόσον επιτρέπει
την κατά περίπτωση εφαρμογή του (πύκνωση ή αραίωση του αστικού εξοπλισμού σε διάφορες
χρονικές περιόδους) χωρίς να διακινδυνεύεται η συνοχή της πρότασης. Ο σχεδιασμός στηρίζεται σε μία δυνατή και
ενοποιητική ιδέα για το επίπεδο της κίνησης των πεζών (αποκάλυψη του φυσικού χώματος,
χρήση γήινων υλικών επίστρωσης, ανάδυση υπόγειων νερών και φύτευση τοπικής βλάστησης),
ενώ μία ευέλικτη και διακριτική δομή χαράξεων για το σχεδιασμό και τη χωροθέτηση
του αστικού εξοπλισμού επιτρέπει στο αστικό μέτωπο και στα σημαντικά κτήρια να αναδειχτούν.
Η στρατηγική της
πρότασης είναι η αναζωογόνηση του κέντρου της Αθήνας με τη δημιουργία πολλαπλών
και ελκυστικών δημόσιων χώρων όπου οι κάτοικοι δραστηριοποιούνται, συναντώνται και
επικοινωνούν σε ένα περιβάλλον που υποστηρίζει και αναδεικνύει τη φυσική, ιστορική
και αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης.
