Στη σύγχρονη Αθήνα, η έλλειψη στέγης αντιμετωπίζεται κυρίως μέσω αποσπασματικών, προσωρινών και συχνά φιλανθρωπικού χαρακτήρα δράσεων, οι οποίες αδυνατούν να προσφέρουν σταθερές και μακροχρόνιες λύσεις. Το έργο COMMON GROUND προτείνει μια διαφορετική αρχιτεκτονική προσέγγιση, αντιμετωπίζοντας τη στέγαση ως μόνιμη αστική υποδομή φροντίδας, ενσωματωμένη στην καθημερινή ζωή της πόλης. Η πρόταση τοποθετείται στον Δήμο Αθηναίων, μεταξύ της οδού Πατησίων και της 3ης Σεπτεμβρίου, κοντά στο Πεδίον του Άρεως και την Πλατεία Βικτωρίας, μια περιοχή όπου το φαινόμενο της αστεγίας εμφανίζεται με ιδιαίτερη ένταση.
Τα δεδομένα αναδεικνύουν ότι στην Ελλάδα οι πολιτικές για την αστεγία χαρακτηρίζονται από κατακερματισμό, έλλειψη συντονισμού και εξάρτηση από εθελοντικές ή φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες, ιδιαίτερα μετά τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Σε διεθνές επίπεδο, οι υπηρεσίες στέγασης οργανώνονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες: πρόληψη, αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης, μεταβατική στέγαση και μακροχρόνια κοινωνική ένταξη. Το COMMON GROUND συγκεντρώνει όλα τα παραπάνω σε ένα ενιαίο αρχιτεκτονικό σύστημα, με έμφαση στη μεταβατική κατοίκηση και στη συλλογική διαβίωση, προτείνοντας τη συνύπαρξη ως χωρική και κοινωνική συνθήκη.
Οι δύο πρώτοι όροφοι φιλοξενούν κοιτώνες οργανωμένους σε κοινότητες διπλού ύψους, όπου τα δωμάτια αναπτύσσονται γύρω από κοινόχρηστες κουζίνες και χώρους πλυντηρίων επίσης διπλού ύψους, ενισχύοντας την καθημερινή αλληλεπίδραση και τη δημιουργία μικρών κοινωνικών ομάδων. Αναπτύσσονται δύο μοντέλα διαμονής, short-term και long-term, ώστε να καλύπτονται διαφορετικές ανάγκες προσωρινής ή μεγαλύτερης διάρκειας παραμονής. Οι τρεις ανώτεροι όροφοι περιλαμβάνουν κατοικίες διαφορετικών μεγεθών, επίσης χωρισμένες σε short-term και long-term, επιτρέποντας τη σταδιακή μετάβαση από την προσωρινή φιλοξενία σε πιο σταθερές μορφές κατοίκησης.
Ιδιαίτερο ρόλο στη σύνθεση έχουν τα κλιμακοστάσια από υαλότουβλο και οι εξωτερικές μεταλλικές σκάλες της αυλής, τα οποία αυξάνουν την οπτική επαφή και την κοινωνική αλληλεπίδραση, μετατρέποντας την κυκλοφορία σε χώρο συνάντησης. Το θερμοκήπιο, προσβάσιμο από το ισόγειο, τον πρώτο και τον τρίτο όροφο, λειτουργεί ως μικρή παραγωγική μονάδα, όπου οι κάτοικοι μπορούν να καλλιεργούν φυτά και λαχανικά, ενισχύοντας την αυτάρκεια, τη συλλογική ευθύνη και τη θεραπευτική δραστηριότητα.
