Φοιτήτρια: Χασάπη Αθηνά
Σχολή: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Η παρούσα εργασία
επικεντρώνεται στον αρχιτεκτονικό
σχεδιασμό ενός κτιριακού συγκροτήματος
Μουσείου Αγγειοπλαστικής στο Θραψανό
Κρήτης. Το μουσείο υλοποιείται μέσω
τεχνολογιών τρισδιάστατης εκτύπωσης
(3D printing),
αξιοποιώντας ως βασικό δομικό υλικό
τοπικό χώμα, ενισχύοντας έτσι τη
βιωσιμότητα και την ένταξη του μουσείου
στο φυσικό τοπίο.
Η επιλογή της
τοποθεσίας βασίστηκε στη μακραίωνη
παράδοση του οικισμού στην κεραμική
τέχνη και στην ύπαρξη κατάλληλου
αργιλώδους εδάφους. Στόχος της πρότασης
είναι η οργανική σύνδεση της παραδοσιακής
τέχνης με τις σύγχρονες ψηφιακές μεθόδους
παραγωγής.
Καθώς η τεχνολογία
τρισδιάστατης εκτύπωσης με χώμα βρίσκεται
ακόμα σε πειραματικό στάδιο, η κατασκευή
κτιρίων μεγάλης κλίμακας ακόμα δεν έχει
επιλυθεί. Για το λόγο αυτό η σύνθεση
διασπάται σε εννέα μεμονωμένες κτιριακές
μονάδες. Τα κτίρια χαρακτηρίζονται από
θολωτές μορφές με περίτεχνα μοτίβα στο
κέλυφός τους, διαθέτοντας φεγγίτες και
περιμετρικά ανοίγματα για φυσικό φωτισμό
και αερισμό.
Το συγκρότημα
περιλαμβάνει τέσσερις βασικές μονάδες
που φιλοξενούν εκθέσεις για την ιστορία
του πηλού, αρχαιολογικά ευρήματα και
σύγχρονα 3D εκτυπωμένα έργα, καθώς και
ένα βιωματικό εργαστήριο. Ακόμα
περιλαμβάνονται υποστηρίχτηκες για
δομές που συμβάλλουν στη λειτουργία
του μουσείου (γραφεία, αποθήκες, χώρους
υγιεινής, πωλητήριο αναψυκτήριο,
εκδοτήριο και χώρους στάθμευσης) ενώ
στον περιβάλλοντα χώρο εντάσσεται
υπαίθριο αμφιθέατρο για πολιστικές
εκδηλώσεις.
Οι δράσεις τοποθετούνται
σε θολωτές δομές, οι οποίες φέρουν
περίτεχνα μοτίβα στο κέλυφός τους.,
διασφαλίζοντας φυσικό φωτισμό και
αερισμό. Η είσοδος κάθε θολωτής δομής
υλοποιείται μέσω περίτεχνου ανοίγματος,
το οποίο συνάδει με τη μορφολογία του
κελύφους και οδηγεί σε γυάλινο προθάλαμο,
εξασφαλίζοντας την απαραίτητη μετάβαση
μεταξύ εξωτερικού και εσωτερικού χώρου.
Οι εξωτερικοί τοίχοι
διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: διάτρητους
και συμπαγείς. Οι διάτρητοι τοίχοι
χαρακτηρίζονται από ρομβοειδή ανοίγματα
που επιτρέπουν τη διέλευση φωτός και
αέρα, εναρμονιζόμενοι με τα μοτίβα των
θολωτών δομών. Αντιθέτως, οι συμπαγείς
τοίχοι εμφανίζουν περιορισμένα διάτρητα
τμήματα, τα οποία λειτουργούν ως
«αρνητικό» των διάτρητων, διατηρώντας
την ενότητα της σύνθεσης και προσφέροντας
προστασία από ανεπιθύμητες οπτικές
φυγές. Παρά την τυπολογική τους
διαφοροποίηση, όλα τα στοιχεία της
σύνθεσης ενοποιούνται μορφολογικά μέσω
κοινής σχεδιαστικής βάσης.
Για την κατασκευή
προτείνεται εκτυπωτής συστήματος Gantry
για μέγιστη ακρίβεια. Οι εκτυπωμένες
δομές (θόλοι και τοιχοποιίες) εδράζονται
σε πλάκες σκυροδέματος για προστασία
από την υγρασία, ενώ οι τοιχοποιίες
φέρουν ξύλινες επιστρώσεις στο πάνω
μέρος τους. Τα εκτυπωμένα στοιχεία
φέρουν εσωτερική οργανική πλέξη,
βασισμένη στη συνάρτηση ημιτόνου, η
οποία εξασφαλίζει τη βέλτιστη στατική
αντοχή με την ελάχιστη χρήση υλικού. Η
πλέξη αυτή διαφοροποιείται στα εκτυπωμένα
στοιχεία καθώς στους θόλους προτείνεται
εσωτερική πλέξη με δύο αντικριστές
καμπύλες που εφάπτονται στα σημεία
τομής τους, ενώ στις τοιχοποιίες διπλό
περίγραμμα με τέσσερις αντικριστές
καμπύλες που εφάπτονται.
